Diana Aardema (48) uit Enkhuizen is één van de leidinggevenden op het Kinderplein. Als ik haar vraag hoe lang ze al betrokken is bij het kinderwerk, zegt ze spontaan: ‘Twintig jaar’, en dan met een lach: ‘Ik weet het niet meer. Ik begon toen ik 24 was en ik ben nu 48. Wow, het is dus al 24 jaar! In ieder geval zijn al mijn vier kinderen geboren in de periode dat ik bij het kinderwerk betrokken ben. Bart, mijn man, is zelfs al langer bij het kinderwerk betrokken, bij de technische ondersteuning.’

Hoe kwam je bij het kinderwerk terecht?
‘Toen ik bij Opwekking kwam, vond ik het eigenlijk vanzelfsprekend dat ik me opgaf bij het kinderwerk als dagleiding. Zo zittend tussen de kinderen genoot ik zo van het programma en de kinderen dat ik meteen dacht: ik wil meehelpen om er een feest voor de kinderen van te maken. Ik ben begonnen in de Manassetent. En daarna heb ik bijna alles gedaan, je kunt het zo gek niet bedenken: van dagleidinginstructie tot het podiumteam, van “werkjesprofessor” tot tentleider enz. enz. Toen onze kinderen klein waren, namen we een oppas mee. En toen ze wat groter werden, genoten ze volop mee met het kinderfeest hier op het terrein. We staan als leiding namelijk met onze caravans op het kinderterrein om altijd snel inzetbaar te zijn. Dus onze kinderen kennen Opwekking vooral van het kinderwerk.’

Wat doe je in het dagelijks leven?
‘Ik ben leerkracht in het speciaal basisonderwijs. Ik ben dus altijd met kinderen bezig. Op mijn tiende heb ik een roeping gekregen om mij toe te wijden aan kinderen. Ik had me ernstig verbrand en in het ziekenhuis lag tegelijk met mij een meisje van drie jaar, dat een hete theepot over zich heen had gekregen. Dat meisje wilde niet meer eten. De verpleging besloot toen om Christel bij mij op de kamer te leggen, zodat ze wat afleiding had en zodoende misschien ook weer zin zou krijgen om te eten. Ik heb me toen over dat meisje ontfermd en God heeft me gebruikt voor dat meisje. Christel ging inderdaad weer eten. Vanaf dat moment wist ik dat God me wilde gebruiken voor kinderen. En dat is sindsdien ook gebeurd. Als kind van twaalf jaar mocht ik van mijn ouders naar christelijke kampen. Ik genoot daar zo van dat ik meteen wist dat ik dat later zelf ook wilde gaan doen. Ruim twintig jaar leiden mijn man en ik de christelijke kinder-, tiener- en jeugdkampen ‘Make a Choice’ in Lemele bij Ommen. Kampen hebben iets heel bijzonders. Kinderen komen uit heel Nederland bij elkaar en krijgen het geloof duidelijk uitgelegd en verder is er heel veel plezier en saamhorigheid. Dat is voor ieder kind een geweldige belevenis. Hetzelfde geldt voor het kinderwerk van de pinksterconferentie. Het komt nogal eens voor dat een kind tegen de ouders zegt als ze uit de kinderdiensten van Opwekking komen: “Is dit nu de hemel, mama?”’

Ben je niet verschrikkelijk moe na zo’n intensief weekend met duizenden kinderen?
‘Klinkt gek hè, maar ik kom altijd met enorm veel energie bij Opwekking vandaan. We zijn er het hele jaar mee bezig en na de conferentie gaat het voor mij gewoon door als leiding, omdat we ook veel aandacht besteden aan de evaluatie van de conferentie. Ik ervaar ook enorm veel steun van het hele team. Ik weet één ding zeker: de beste plek waar je kunt zijn, is de plek waarvan je weet dat God wil dat je bent. Ik doe buiten mijn gezin en mijn werk misschien best veel, maar ik merk dat God mij kracht geeft.’

Ontvang het laatste nieuws in uw inbox

Ontvang het laatste nieuws en een overzicht van alle activiteiten, producten en acties van Opwekking.