Door de coronacrisis kwam er een abrupt einde aan de voetbalcompetitie. Toch blijft Feyenoord-speler Eric Botteghin positief: "Wie kijkt met geloof, ziet dat God alles onder controle heeft."

De maatregelen die de Nederlandse regering nam in de strijd tegen het coronavirus raakten iedere bevolkingsgroep, ook de voetballers. Voor Eric Botteghin en zijn ploeggenoten bij Feyenoord ging half maart abrupt het trainingscomplex dicht. Enkele weken later werd er ook een definitieve streep onder de competitie gezet.

Eric: "Dat was een enorme domper. We hadden nog negen wedstrijden te spelen in de competitie en we zaten dicht op de nummer één en twee. De strijd ging dus echt ergens om. Stel je voor dat we de finale hadden kunnen bereiken...Dat heb ik drie keer mogen meemaken, dus ik weet wat een geweldige ervaring dat is, de hele sfeer eromheen. En nu konden we ineens niet meer spelen! Het kon niet anders, maar toch."

Overtuiging
Zonder een wedstrijd in het vooruitzicht bleef Eric toch serieus trainen op een grasveldje vlak bij hun huis. Eric: "Ik ben gewend om zelf te trainen, zelfs tijdens vakanties. Het is goed voor mijn lichaam en mijn mentale kracht. Ik weet dat ik klaar moet zijn voor het moment dat het voetbal weer begint. Bovendien geloof ik dat je als christen altijd het beste van jezelf moet geven. Je moet dingen doen alsof je ze voor God doet. Die overtuiging bepaalt hoe ik mijn werk doe als voetballer. Als christen zegt je houding meer dan je woorden. Dus als ik een goede professional ben, ben ik daarmee ook een voorbeeld. Christen-zijn helpt me om vertrouwen te hebben in het proces en niet alleen te kijken naar wat ik op dit moment zie gebeuren, maar om met geloof te kijken. De coronacrisis is moeilijk voor iedereen, maar als christen herinner ik mezelf eraan dat God alles onder controle heeft."

Erics vrouw Melina vult hem aan: "Natuurlijk hebben we onze vragen bij wat er gebeurt tijdens deze coronacrisis. Maar deze week sprak God echt duidelijk tot mijn hart: 'Ik heb de troon niet verlaten.' Dat motiveert mij. God verandert niet omdat de situatie in de wereld veranderd is. Wij kunnen hem niet altijd begrijpen, maar ons verstand is dan ook zo beperkt. Denken we echt dat de almachtige God binnen ons denkvermogen past? God zit nog steeds op de troon. Hij verandert niet. Prent dat in je gedachten en ga ervoor. Dat is mijn dagelijkse training."

Eric:"Een Bijbeltekst waar wij altijd veel steun aan hebben, en die we vaak proclameren is Jozua 1 vers 9: Wees sterk en moedig, schrik niet en wees niet ontsteld, want de Here, uw God, is met u, overal waar u heen gaat. De voetbalwereld is toch een soort achtbaan. Hoe mensen over je spreken, welke dingen je meemaakt, de druk waar je onder staat. Deze tekst geeft ons kracht en moed. We herinneren onszelf regelmatig aan dit Woord." Melina:" En als God zegt dat je sterkt moet zijn, kun je verwachten dat er iets staat te gebeuren. Hij zegt dat niet zomaar."

Passie
Begin mei gaf de regering toestemming om weer met groepstrainingen te beginnen en kon Eric zijn ploeggenoten weer ontmoeten. Dat gebeurt in kleine, vaste groepjes. Op die manier kan worden vastgesteld met wie een speler in contact is geweest, mocht een van de spelers ziek worden. Eric is blij dat hij weer wat meer kan voetballen, want die sport is nu eenmaal zijn grote passie.

Eric: "Ik begon met voetballen toen ik een jaar of vijf was, eerst in de zaal en daarna op het veld. In Brazilië leven mensen echt voor het voetbal, het is er bijna een soort religie. Als kind groeide ik op met kijken naar voetbal, naar stadions gaan, iedereen sprak erover...ook ik werd er verliefd op; de wedstrijd, het gevoel wanneer je het stadion binnenkomt. Datzelfde gebeurt nu met onze zoon. Hij is vier en al helemaal gewend om naar het stadion te gaan en de sfeer mee te maken. Als hij 's morgens wakker wordt, is het eerste wat hij doet, zijn voetbalkleren aantrekken."

Melina: "Dan zegt hij: 'Mamma, kun jij een club voor me uitkiezen? Welke club is dit? Nederland? Goed, dan hoor ik vandaag bij het Nederlandse elftal.' Hij heeft een paar voetbalsokken die helemaal versleten zijn, maar ondanks de gaten die erin zitten wil hij ze per se aan, want het zijn sokken van het Braziliaanse elftal." 

Roeping
Voetbal is voor Eric en Melina meer dan een passie. Ze zien het ook als roeping van God. Daarom zal Eric zijn zoons nooit 'dwingen' om ook voetballer te worden. "Als ze het willen en er talent voor hebben, zullen we hun steunen, maar ook als ze het niet willen, kunnen ze op onze steun rekenen", zegt Eric. Melina: "We geloven dat God voor iedereen een roeping heeft. Dus als God onze zoons wil gebruiken, zoals Hij doet met Eric en het voetbal, als een manier om de deur te openen voor het evangelie, dan is het goed. Ik bid iedere dag voor onze zonen en geef ze aan God. Dan zeg ik: "Heer, ze zijn van U. Wat wilt U in hun leven doen? Leer mij om hen daarin te begeleiden, om ze op uw weg te zetten'."

Ook haar rol als 'voetbalvrouw' ervaart Melina als roeping. Toen ze, twee jaar na Eric, naar Nederland kwam was dat om hem te steunen. Melina: "Daarin voel me ik niet achtergesteld, als 'vrouw van'. We zijn een team. Eric speelt en ik vorm de achterhoede. Zijn droom werd mijn droom. Ik heb natuurlijk veel geleerd in de afgelopen jaren, ook door moeilijke periodes heen. Ik ben God heel dankbaar voor wie ik ben in Christus, en voor hoe ik volwassen ben geworden om andere te kunnen helpen."

Bijbelstudie
Een van de manieren waarop Eric en Melina er zijn voor anderen, is door Bijbelstudie te doen met andere voetballers. Ze begonnen daarmee toen Eric bij NAC Breda speelde. In die tijd hielden ze de Bijbelstudies bij hun thuis. Toen ze verhuisden naar Groningen spraken ze op de dezelfde manier af met andere Braziliaanse voetballers in Nederland. Eric: "Maar spelers komen en gaan en daarom zijn we op een bepaald moment begonnen met online meetings via Skype. Dan staan er zeker vijftien camera's aan, vanuit allerlei landen. We weten uit ervaring hoe moeilijk het is als je in een land bent waar je geen christenvrienden hebt en niet naar de kerk kunt omdat je de taal niet spreekt. Zelf laat ik me ook graag inspireren door andere christelijke voetballers, zoals Kaka en Zé Roberto. Het is leuk om te zien hoe zij met dingen omgaan, vooral als ze in de hogere regionen spelen. Dat inspireert me."

Melina: "We moedigen mensen altijd aan om naar een echte kerk te gaan, om een voorganger te hebben, want we weten hoe belangrijk het is om mensen om je heen te hebben die jouw geloof delen. Wat wij doen is een specifieke bediening voor de voetbalwereld, een soort virtuele kerk, maar ook wij hebben een geestelijke autoriteit boven ons. Onze voorgangers helpen ons en bidden voor ons, en luisteren naar wat we delen vanuit Gods Woord, en bidden. Omdat iedereen elkaar kent, voelt het veilig om je hart te openen en gebed te vragen voor specifieke dingen."

Bidden
Door de coronacrisis merken Eric en Melina dat mensen meer openstaan voor de dingen van God. Melina: "We hadden altijd al gesprekken over het geloof, maar soms moesten we moeite doen om daarvoor af te spreken. Nu vragen mensen uit zichzelf of we tijd hebben om hen iets uit de Bijbel te delen. Christenen die waren afgedwaald, komen weer terug bij God, vaak omdat ze bang zijn. Maar we spreken ook nieuwe mensen. Niet iedereen zal iets leren tijdens deze coronatijd, maar de mensen die dat willen, helpen we graag verder om dichter bij God te komen. Door het coronavirus zijn kerken gesloten, maar God opende vervolgens in ieder huis een kerk. Als hier een plan van de duivel achter zit tegen het christendom, heeft hij zich enorm vergist!"

Eric vertelt dat hij en zijn vrouw veel bidden voor de coronacrisis. Eric: "Er zijn veel mensen ziek, en we bidden dat God hen helpt. We bidden ook om troost voor de nabestaanden. Veel mensen raken hun baan kwijt. In Brazilië is niet zo'n sociaal vangnet als in Nederland. Als mensen daar niet werken, hebben ze die avond niets te eten. Dan kun je wel zeggen dat die mensen moeten thuisblijven, maar dat is onhaalbaar. Daarom bidden we ook voor de autoriteiten in Brazilië en in Nederland, dat ze de juiste besluiten nemen."

Contract
In juni liep Erics contract bij Feyenoord af. Op het moment van het interview was hij nog in onderhandeling met de club over een mogelijke verlenging, maar ook vanuit Turkije was er belangstelling voor de speler. Eric: "Daarin zoek ik echt Gods leiding. Als ik niet blijf, is het een rare gedachte dat ik mijn laatste wedstrijd voor Feyenoord al heb gespeeld. Ik hoop in elk geval nog vele jaren te spelen. Het lijkt me geweldig om te mogen uitkomen voor het eerste elftal van Brazilië. Ook daarin wacht ik op Gods wilt."

Dat ze door Erics voetbal regelmatig moeten verhuizen, vinden ze niet erg. Het is juist avontuurlijk en afwisselend, vinden ze. Een andere manier van leven zou hen snel gaan vervelen. Zelfs hun zoontje van vier beseft dat ze anders zijn dan andere gezinnen, al is het dan vooral omdat ze een echt Braziliaans gezin zijn. Dat betekent: Portugees praten, luide muziek, voortdurend Facetimen met familie in Brazilië en grote barbecues in de achtertuin. Dat zijn vader een bekende voetballer is, beseft hij nog niet echt. Melina: "Hij vindt het prima dat kinderen aan de deur komen om een handtekening van Eric te vragen. Die deelt hij gerust uit. Maar op een dag vroeg hij wel: 'Waarom wil iedereen een foto met papa?' Voor hem is het niks bijzonders dat zijn vader voetbalt."

Voorleven
Over de vraag wat het belangrijkste is wat ze hun kinderen willen meegeven in het leven, hoeven Eric en Melina niet lang na te denken. "Dat ze God leren liefhebben boven alles", reageert Eric zonder aarzelen. Wat Melina betreft gaat dat niet alleen om woorden. "De kinderen zijn spiegels. Ze zien wat jij doet. Als jij bidt, bidden zij ook. Als je elkaar goed behandelt, zullen zij ook elkaar goed behandelen. Het gaat erom wat je hen voordoet. Een paar dagen geleden werd ik wakker met pijn in mijn been, dus ik vertelde aan Eric dat mijn knie pijn deed. Onze oudste zoon kwam meteen naar me toe en legde zijn hand op mijn knie. 'God, maak mama beter, in Jezus' naam, amen', bad hij. Hij begint blijkbaar te snappen dat als we bidden voor mensen, ze beter kunnen worden. Dat leert hij onbewust. Het is niet iets waar ik de hele dag over praat. Nee, hij ziet wat we doen, en daarom doet hij dat ook. Als je wilt dat je kinderen christen worden, wees dan zelf een christen."

Voetbalspeler Eric Botteghin werd op 31 augustus 1987 geboren in São Paulo, Brazilië. In 2007 haalde FC Zwolle hem als verdediger naar Nederland. Daarna speelde hij enkele jaren bij respectievelijk FC Zwolle, NAC Breda en FC Groningen. In 2015 tekende hij een contract bij Feyenoord. Botteghin trouwde in 2009 met Melina Di Gesu Pimentel, zijn Braziliaanse jeugdvriendin. Ze hebben twee zoontjes, van vier en anderhalf jaar oud. 

Ontvang het laatste nieuws in je inbox

Ontvang het laatste nieuws en een overzicht van alle activiteiten, producten en acties van Opwekking.